Ҳар миллат дар таърихи худ рӯзҳое дорад, ки барои наслҳои имрӯзаву оянда ҳамчун сарчашмаи ифтихор ва худшиносӣ боқӣ мемонанд. Барои мардуми Тоҷикистон чунин рӯзи муқаддас – Рӯзи Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Ин санаи таърихӣ оғози марҳилаи нави давлатдорӣ, таҳкими арзишҳои миллӣ ва бунёди ҷомеаи соҳибихтиёрро ифода мекунад.
Истиқлолият барои мо танҳо озодӣ аз нигоҳи сиёсӣ нест. Он имконияти бузургест барои зиндагии шоиста, рушди иқтисод, пешрафти илму маориф, эҳёи фарҳанги миллӣ ва ҳифзи арзишҳое, ки ҳазорсолаҳо миллати тоҷикро муттаҳид нигоҳ доштаанд. Маҳз истиқлолият ба мо имкон дод, ки бо такя ба неру ва имкониятҳои худ роҳи давлатдории муосирро пеш гирем ва ояндаи худро мустақилона бунёд намоем.
Дар тӯли солҳои соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон ба комёбиҳои назаррас ноил гардид. Дар тамоми минтақаҳои кишвар роҳҳои нав, пулҳо, муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо, корхонаҳои истеҳсолӣ ва дигар иншооти муҳими иҷтимоӣ сохта шуданд. Ин ҳама натиҷаи сиёсати созанда, меҳнати содиқонаи шаҳрвандон ва фазои сулҳу суботи кишвар мебошад.
Имрӯз Тоҷикистони азиз дар ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун давлати сулҳхоҳ, ташаббускор ва масъулиятшинос шинохта мешавад. Пешниҳодҳои байналмилалии Тоҷикистон дар самти ҳифзи захираҳои об ва рушди устувор аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ эътироф гардида, мақому нуфузи кишварро боз ҳам боло бурданд.
Албатта, ҳамаи ин дастовардҳо моро водор месозанд, ки арзиши истиқлолро бештар эҳсос намоем. Ҳифзи ин неъмати бузург вазифаи ҳар як шаҳрванди ватандӯст мебошад. Мо бояд бо меҳнати ҳалол, эҳтироми қонун, дӯст доштани Ватан ва тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи худшиносии миллӣ барои таҳкими пояҳои давлатдории миллӣ саҳми арзандаи худро гузорем.
Имрӯз масъулияти ҷавонон нисбат ба ояндаи кишвар боз ҳам бештар аст. Насли наврас бояд илм омӯзад, касби муосир аз худ кунад, арзишҳои миллӣ ва фарҳанги ниёгонро эҳтиром намояд ва бо ҳисси баланди ватандӯстӣ дар рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳмгузор бошад.
Бигзор Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша поянда бошад, сулҳу ваҳдати миллӣ устувор монад ва ҳар рӯзи зиндагии мардуми кишвар бо пешрафт, созандагӣ ва комёбиҳои нав ҳамроҳ гардад. Танҳо дар фазои оромиву ҳамдигарфаҳмӣ мо метавонем Тоҷикистони боз ҳам ободу пешрафтаро барои наслҳои оянда мерос гузорем.
Санакбарова Майно Санакбаровна
Сардори бахши замини КДФ «БММГ» дар ноҳияи Шуғнон
