Забони давлатӣ яке аз муҳимтарин арзишҳои миллӣ ба шумор меравад. Забон на танҳо воситаи гуфтугӯ, балки таърихи зинда, фарҳанги ғанӣ, анъанаҳои нек ва рӯҳи миллатро дар худ таҷассум мекунад. Ҳар миллат маҳз бо забони худ шинохта мешавад ва ҳастии худро тавассути он ҳифз менамояд. Аз ин рӯ, ҳифз, эҳтиром ва рушди забони давлатӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди ватандӯст мебошад.
Забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон забони тоҷикӣ аст. Ин забони ширину фасеҳ аз қадим то имрӯз осори бузурги илмиву адабиро ба ҷаҳон пешкаш намудааст. Асарҳои безаволи устодони сухан, аз ҷумла , , ва , шаҳодати равшани қудрат ва ғановати ин забони ноб мебошанд. Забони тоҷикӣ наслҳоро бо ҳам мепайвандад ва мероси пурқимати ниёгонро то имрӯз зинда нигоҳ доштааст.
Пас аз ба даст овардани истиқлоли давлатӣ, мақоми забони тоҷикӣ боз ҳам баланд гардид. Давлат барои ҳифз ва рушди он тадбирҳои муҳим андешид ва имрӯз забони давлатӣ дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа – идоракунӣ, маориф, илм, фарҳанг, васоити ахбори омма ва дигар бахшҳо мавқеи шоистаи худро дорад. Забони давлатӣ рамзи соҳибихтиёрӣ, ваҳдати миллӣ ва худшиносии мардум мебошад.
Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд ба забони давлатӣ эҳтиром гузорад, онро поку беолоиш нигоҳ дорад ва барои рушди он саҳм гузорад. Азхуд кардани қоидаҳои дурусти забон, мутолиаи китобҳои бадеӣ, омӯзиши осори классикон ва истифодаи дурусти калимаҳо дар гуфтору навиштор аз ҷумлаи роҳҳои арҷгузорӣ ба забони модарӣ мебошанд. Ҷавонон, махсусан хонандагону донишҷӯён, бояд донанд, ки ояндаи забон ба донишу масъулият ва фарҳанги суханварии онҳо вобаста аст.
Забони давлатӣ моро ба дӯст доштани Ватан, эҳтироми таърих ва ифтихор аз фарҳанги миллӣ раҳнамоӣ мекунад. Миллате, ки забони худро пос медорад, ҳувияти худро ҳифз мекунад ва дар арсаи ҷаҳон бо сарбаландӣ қадам мегузорад. Аз ин рӯ, ҳар як сухани дуруст, ҳар як китоби хондашуда ва ҳар як кӯшиш барои рушди забони тоҷикӣ саҳми арзанда дар пешрафти миллат мебошад.
Хубон Ҳамкор: Дар фарҷом метавон гуфт, ки забони давлатӣ ганҷи бебаҳои миллат, пояи ҳастии давлат ва рамзи ягонагии мардум аст. Бигзор забони ноби тоҷикӣ ҳамеша поку равон, пурғановат ва ҷовидона бошад. Вазифаи муқаддаси ҳар яки мост, ки ин мероси гаронбаҳоро ҳифз намуда, ба наслҳои оянда бо тамоми зебоӣ ва асолаташ мерос гузорем. Бо эҳтиром ба забони давлатӣ мо ба таърих, фарҳанг ва ояндаи дурахшони Тоҷикистони азиз эҳтиром мегузорем.
Мутахассиси шуъбаи рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи раиси ноҳия Шозодаҳасанова Тоҷигул
