Сулҳ яке аз арзишмандтарин неъматҳои зиндагии инсон ба шумор меравад. Он асоси оромӣ, амният, пешрафт ва шукуфоии ҳар як давлату миллат мебошад. Дар фазои сулҳу субот мардум бо хотири ҷамъ зиндагӣ карда, фарзандони худро тарбия менамоянд, илму фарҳанг рушд меёбад ва иқтисодиёт пеш меравад. Агар сулҳ набошад, на зиндагии осоишта вуҷуд дорад ва на рушди ҷомеа. Аз ин рӯ, ҳифзи сулҳ вазифаи муқаддаси ҳар як инсони ватандӯст аст.

Моҳияти сулҳ

Сулҳ танҳо набудани ҷангу низоъ нест. Сулҳ маънои ҳамдигарфаҳмӣ, эҳтиром, дӯстӣ, ҳамдилӣ, таҳаммулпазирӣ ва зиндагии осоиштаро дорад. Ҷомеае, ки дар он сулҳ ҳукмфармост, шаҳрвандонаш худро бехатар эҳсос мекунанд, барои омӯзиш, меҳнат ва эҷод имкониятҳои васеъ пайдо менамоянд.

Сулҳ мардумро ба ҳам меорад, дилҳоро наздик мекунад ва муҳаббатро миёни инсонҳо таҳким мебахшад. Дар чунин ҷомеа арзишҳои миллӣ, фарҳанг ва суннатҳои нек нигоҳ дошта мешаванд.

Сулҳ – заминаи рушди давлат

Ҳар як дастоварди бузурги давлат дар фазои сулҳу субот ба даст меояд. Сохтмони мактабу донишгоҳҳо, беморхонаҳо, роҳҳо, неругоҳҳо ва дигар иншооти муҳими иҷтимоӣ маҳз дар шароити оромӣ амалӣ мегардад.

Дар шароити сулҳ ҷавонон метавонанд дониш омӯзанд, соҳибкасб гарданд, дар пешрафти илму техника саҳм гузоранд ва барои ободии Ватан хизмат намоянд. Давлате, ки сулҳ дорад, дар арсаи байналмилалӣ низ обрӯ ва нуфузи бештар касб мекунад.

Сулҳ ва ваҳдати миллӣ

Яке аз пояҳои асосии сулҳ ваҳдати миллӣ мебошад. Вақте ки мардум новобаста аз миллат, забон ва ақида дар фазои дӯстӣ ва ҳамдигарэҳтиромӣ зиндагӣ мекунанд, ҷомеа устувор мегардад.

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ваҳдати миллӣ барои таҳкими сулҳу субот нақши бузург дорад. Бо шарофати сулҳ кишвари мо имрӯз дар роҳи рушду созандагӣ қарор дошта, ҳазорҳо иншооти муҳими иҷтимоӣ бунёд гардидаанд. Пешрафтҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии кишвар маҳз самараи сулҳу ваҳдати миллӣ мебошанд.

Мутахассиси пешбари шуъба рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи раиси ноҳия Абдулалишоева Майрам