Дар доираи сафари кории Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомали Раҳмон ба шаҳру ноҳияҳои Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон имрӯз бо иштироки Раиси Кумитаи ҳолатҳои фавқулодда ва мудофиаи граждании назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон генерал-полковники милитсия муҳтарам Рустам Назарзода муовини вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Раиси ноҳияи Шуғнон муҳтарам Шоисматуллозода Комил бинои нави замонавии бунгоҳи тиббӣ воқеъ дар деҳаи Гожаки Ҷамоати деҳоти Ғ. Шаҳбозови ноҳияи Шуғнон мавриди баҳрабардорӣ қарор гирифт. Нахуст мешмонон пз намоиши маҳсулоти ҳунарманди ва кишоварзии Ҷамоати деҳоти Ғ. Шаҳбозов дидан намуда ба дастранҷи ҳунармандон ва кишоварзон баҳои баланд доданд.Муассисаи навбунёд, аз 2 утоқи корӣ ва анбор иборат буда, аз тарафи мақомоти иҷроҳияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Шуғнон дар ҳамкори бо шарикони рушд сохта шуда барои 80 хоҷагии деҳа хизматрасони хоҳад кард.Сокинони деҳа аз ғамхориҳои пайвастаи Пешвои миллат бархурдор гардида изҳори миннатдории хешро расонданд.
ИСТИҚЛОЛИЯТ АСОСИ ПОЙДОРИИ ДАВЛАТ
Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як кишвар падидаи бениҳоят муқаддас, волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷик ба шумор меравад. Таърих гувоҳ аст, ки барои мушарраф
Баррасии арзу муроҷиати сокинон дар заминаи рӯзи қабули шаҳрвандон
Дар асоси дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷиҳати ҳимояи ҳуқуқу озодиҳо ва манфиати қонунии шаҳрвандон
Машқҳои пагоҳирӯзӣ-таҳкимбахши ҳайёти солим
Субҳи имрӯз дар варзишгоҳи марказии ноҳияи Шуғнон тамоми кормандони идораву муассисаҳои ноҳия бо роҳбарии раиси ноҳияи Шуғнон дар машқи пагоҳирӯзӣ иштирок карданд. Маврид ба зикр
РУШДИ СОҲАИ ЗАНБӮРИАСАЛПАРВАРӢ ДАР НОҲИЯИ ШУҒНОН – ОМИЛИ ТАЪМИНИ АМНИЯТИ ОЗУҚАВОРӢ ВА РУШДИ ИҚТИСОДИ МАҲАЛЛӢ
РУШДИ СОҲАИ ЗАНБӮРИАСАЛПАРВАРӢ ДАР НОҲИЯИ ШУҒНОН – ОМИЛИ ТАЪМИНИ АМНИЯТИ ОЗУҚАВОРӢ ВА РУШДИ ИҚТИСОДИ МАҲАЛЛӢ Бо мақсади иҷрои дастуру ҳидоятҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ –
Сулҳ – неъмати бебаҳои зиндагӣ
Сулҳ яке аз арзишмандтарин неъматҳои зиндагии инсон ба шумор меравад. Он асоси оромӣ, амният, пешрафт ва шукуфоии ҳар як давлату миллат мебошад. Дар фазои сулҳу
Пешгирии савдои одамон аз оила оғоз меёбад.
Савдои одамон ҷалб кардан, интиқол додан, паноҳ додан ё қабул намудани шахс бо роҳи фиреб, таҳдид, истифодаи зӯрӣ ё дигар шаклҳои маҷбуркунӣ бо мақсади истисмор
